Latest Post
<<<ប្លុកកំពុងធ្វើការស្ថាបនា!>>>

ទស្សនៈ៖ គំនិតល្អ​ ដែលគួរតែចង់ចាំ

ហាត់ប្រាណគឺដើម្បីសុខភាពមាំមួន ហាត់ប្រើខួរក្បាលគឺដើម្បីដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន
ជាការពីណាស់ការហាត់ប្រាណគីដើម្បីសុខភាពមាំមួនផ្នែករាងកាយ ហើយ ការហាត់ ប្រើ ខួរក្បាល គឺដើម្បីធ្វើខ្លួនឯងរឹងមាំផ្នែក ផ្លូវចិត្ត! សុខភាព ផ្លូវ គំនិត! ការគិតកាន់តែខ្លាំ... ទង្វើរនែការធ្វើកាន់តែខ្លាំ ការគិតគឺ ជាអំណាច ដ៏មហិមា បើអ្នកគិតថាអ្នកនឹងក្រៃក្រ អ្នកនិងកាន់តែក្រ នោះគឺ ព្រោះតែ គំនិតក្រ របស់អ្នក បើអ្នគិតថាអ្នកនឹងជាអ្នកមាន នោះនាក់នឹងសួរខ្លួនឯងថា តើធ្វើយ៉ាង ណាដើម្បី ក្លាយជា អ្នកមាន?។ នោះគឺជាផ្លូវ!... ជាគន្លឹះនៅការប្រើប្រាស់គំនិតដើ់ម្បី ធ្វើខ្លួនជាអ្នកមាន.....។មហិមា នៃ គំនិត មិនមានអ្វីវាស់ស្ទង់បាន.. មិនអ្វីកំណត់បាន... មានមនុស្សជាច្រើននៅលើ លោកយើង នេះ ដែលមិនគិតទៅដល់ការប្រើប្រាស់ខួរក្បាលអោយ អស់ពីសម្ថភាព។ ការគិតគឺជាភារកិច្ចរបស់ ខួរក្បាល ប្រសិនបើ ការគិតរបស់មិនត្រឹម ត្រូវសកម្មភាព របស់ យើងក៏មិនត្រឹមត្រូវ ដូចគ្នាទៅនឹង ការសាបព្រោះ មួយនៅលើឧទ្យាននៃខួរក្បាល។

នៅលើផ្ទៃដីមួយ មិនមានអ្វីទាំងអស់ នៅពេលនោះមានអ្នកថែសួរម្នាក់ បានយកដើមផ្កាមួយដើមទៅដាំ នោះមានន័យថា នៅលើដីនោះមានដើមផ្កាមួយដើម។ ដូចនេះឧទ្យានមួយមានសោភ័នភាពស្រស់ស្អាតឬមិនក៏មិនស្អាតគឺអាស្រាយទៅនឹងអ្នកថែសួន បើអ្នកថែសួនយកដើមផ្កាស្អាតមានផ្កាល្អដាំលើវា វានឹងចេញផ្កាដ៏ស្អាតឡើង ការដំាបានល្អសោភ័ណភាពរបស់សួនក៏កាន់តែស្រស់ស្អាត មានមនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តទៅកំសាន្ត ហើយការដែលមាន មនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តទៅកំសាន្ត ចូលចិត្តគញគុណផ្កានឹងធម្មជាតិ វាគឺជាមោទនភាពរបស់អ្នកថែសួន។

អ្នកថែសួរប្រៀបដូចជា គំនិត ហើយផ្លែផ្កានឹងសោភ័ណភាព ប្រៀបដូចលទ្ធផលនែភាពជោគជ័យនៃការប្រើប្រាសគំនិត។ ចូរប្រើប្រាស់ខួរក្បាលដើម្បីចារឆ្លាក់វាស្នារបស់អ្នកឆ្ពោះទៅកាន់គោលដៅនៃភាពជោគជ័យ។ បើអ្នកដឹងថាខ្លួនឯងត្រូវទៅទីណានោះអ្នកនិងដឹងថាអ្នកត្រូវធ្វើអ្វី។ អ្នកមានប្រើខួរក្បាលដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន អ្នកក្រប្រើកំលាំងដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន។ អ្នកមានសន្សំប្រាស់មួយកាក់មួយសេនដើម្បីធ្វើវិនិយោគទុន អ្នកក្រសន្សំប្រាប់មួយកាក់មួយដើម្បីទុក។ ចូរត្រៀមខ្លួនដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន ប្រសើរជាងត្រៀមខ្លួនធ្វើខ្ញុំអ្នកមាន។

វិធីអោយជីវិតរុងរឿង គឺត្រូវជួយខ្លួនឯងអោយមានការចេះដឹង។

1. សោភ័ណបុរសគឺវិជ្ជា សោភ័ណនារីគឺចរិយា។

2. យកសំផឹងធ្វើប្រពន្ធ កុំយកប្រពន្ធធ្វើសំផឹង។

3. មើលអោយឆ្ងាយ បាញ់អោយចំបំបែកឧបសគ្គ។ (ញឹប សុខឡា)

4. ទីនែការចាប់ផ្តើមវាមិនសំខាន់ ដូចជាទីបញ្ចប់។

5. មាន់ឃើញជើងពស់ ពស់ឃើញដោះមាន់។

6. អ្នកយល់ច្បាស់ថាការបរាជ័យ គឺជាការប្រតិការណ៏មិនមែនជាមនុស្សទេ ហើយការពីម្សិលមិញ ក៏បានបញ្ចប់ពីយប់មិញដែរ ហើយថ្ងែនេះគឺជាបរិបទថ្មីរបស់អ្នក។

7. អ្វីដែលយើងធ្វើអោយអារម្មណ៏យើងមិនល្អនោះ គឺមកពីយើង មិនយកចិត្តទុកដាក់សិក្សាលើអារម្មណ៏ខ្លួនឯង។

8. ពន្យាពេលនែការវិនិច្ឆ័យ។ (គ្រូ ស៊ីឡែន)

9. មនុស្សដែលមានជីវិតបរាជ័យ ភាគច្រើន គឺជាមនុស្សដែលមិនដឹងថាខ្លួនឯងជិតស្និត ជិតដល់ចំនុចជោគជ័យ។

10. មនុស្សល្ងង់បានត្រឹមតែឆ្ងល់ តែមនុស្សឆ្លាតគឺគេចេះសូរ។

11. មនុស្សដែលមានគោលដៅ គឺជាមនុស្សដែលដឹងថាខ្លួនឯងត្រូវទៅទីណា។

12. សេ្នហាគឺជាអាហារសំរុនសំរាប់ជីវិត ពេលដែលជីវិតមានអ្វីគ្រប់គ្រាន់ សំរាប់អោយសេ្នហាចូលមកបាន។ (ញឹប សុខឡា)

13. មធ្យោបាយងាយដើម្បី ចាប់ផ្តើម ការងារមួយបាន គឺត្រូវឈប់និយា្យហើយ ចាប់ផ្តើមធ្វើភ្លាម។ (Walt Disney)

14. ចូរក្រឡេកមើលពីភាពលំបាករបស់អ្នកដ៏ទៃ ទើបអ្នកអាចកាត់បន្ថយភាពលំបាករបស់ខ្លួនឯងបាន។

15. គ្មានកំពូលមនុស្សមានប្រាថ្ញាណាដែល មិនមានភាពល្ងង់ខ្លៅនោះទេ។ (ញឹប សុខឡា)


16. ភាពជោគជ័យវាមិនមែនជា វាសនាទេ តែវាជាការធើ្វដំណើរយ៉ាងស្វិតស្វាញទេតើ។ (ញឹប សុខឡា)

17. ចង់ធ្វើដំណើរបានលឿនត្រូវធ្វើដំណើរម្នាក់ឯង តែបើចង់ធ្វើដំណើរបានឆ្ងាយត្រូវធ្វើដំណើរទាំងអស់គ្នា។ (កាន់ គន្ទី)

18. ក្តីស្រឡាញ់គឺជាមហាទុក្ខដល់ធំរបស់មនុស្សជាតិ។

19. ជោគជ័យវាមិនដើរមករកយើងទេ គឺយើងត្រូវដើរទៅរកភាពជោគជ័យ។

20. ទាល់តែបើកការងារថ្មីហើយ សឹមលះបង់ការងារចាស់ចោល។

21. កុំចង់ខ្ពស់ស្មើមេឃ កុំឪនពេកអាប់រាសី ទោះដើរនិយ្យាស្តី ត្រូវលកលែអោយគួរសម។

22. មុននឹងដើរត្រូវ គិតពីវិន័យមុននឹងនិយាយស្តី ត្រូវគិតពីសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ។ (ក្មេង តុក)

23. ហាត់ប្រាណគឺដើម្បីសុខភាពមាំមួន ហាត់ប្រើខួរក្បាលគឺដើម្បីដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន។

24. ការដើម្បីរៀនសូត្រ កុំធ្វើការងារដើម្បីលុយ។ តែរៀនសូត្រក៏ដើម្បីលុយដែល។

25. បងហ៊ានលះបង់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីអូន តែបើអូនសួរថា បងហ៊ានលះបង់ជីវិតទេ បងសូរឆ្លើយថា ទេ។ ព្រោះបើបងលះបង់ជីវិតគឺបងមិនអាចរស់នៅក្បែរអូនឡើយ។(ញឹប សុខឡា)

26. លោកជាអ្នកបង្រៀនខ្ញុំអោយជាបុគ្គលិកដ៏ឆ្នើម ហើយលោកក៏បានបង្រៀនខ្ញុំអោយដឹងថាលោកគឺជាអ្នកកេងប្រវ័ញ្ចលើកម្មករដែល។ (ញឹប សុខឡា)

27. ពេលអ្នកយំនោះអ្នកនឹងយំតែម្នាក់ឯង តែពេលដែលអ្នកសោចនោះពិភពលោកនឹងសោចជាមួយអ្នក

28. ចូរត្រៀមខ្លួនដើម្បីក្លាយជាអ្នកមាន ប្រសើរជាងត្រៀមខ្លួនធ្វើខ្ញុំអ្នកមាន។(ញឹប សុខឡា)

 

ដំណើរកំសាន្ត​៖ ទស្សនាប្រាណប្រាសាទ នៅទន្លេបាទី (ខេត្តតាកែវ)

កាលពីថ្ងៃទី១០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ ២០១៣ ខ្ញុំបាទ សុខឡា រួមទាំងមិត្ត​ភ័ត្រប្រមាណជាប្រាំអ្នក បានទៅកំសាន្ត​លំហែ​កាយ នូវថ្ងៃសំរាក់ពីការងារទៅទន្លេបាទី។ នៅទីនោះមានទេសភាពស្រស់ស្អាតទឹកបឹង និងមាន​ប្រាសាទ​ដែល​ជា​​កេមរតក​សម្បត្តិវប្បធម៌បស់បុព្វបុរសខ្មែរយើងបាន​បន្សល់ទុកអោយកូនខ្មែរជំនាន​ក្រោយជួយ​ថែរក្សា។ ឆ្លាតក្នុងឪកាសដ៏មានតម្លៃនេះផងដែរយើងបានទាំងកំសាន្តលំហែកាយ ផងនិងបានសិក្សាពី ទី​កន្លែង​នៃ​ទឹកដីទន្លេ​បាទី និង ព្រមទាំងប្រវត្តិនៃប្រាណប្រាសាទផង។ 

ទន្លេបាទីជាបឹងដ៏តូចមួយដែលមានចំងាយប្រមាណ៣០គ.មពីភាគខាងត្បូងរាជធានីភ្នំពេញ។ ទន្លេបាទី​ស្ថិត​នៅ​​ភូមិថ្នល់ទក្សិណ ឃុំក្រាំងធ្នង់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ។ ទន្លេបាទីជាកន្លែងសក្ការៈបូជាមួយ និងកន្លែងសំរាប់​កំសាន្តនា​ចុងសប្តាហ៍សំរាប់ប្រជាជននៅតំបន់នេះ។ វាក៏ជាកន្លែង ស្ទូចត្រី​សំរាប់ភ្ញៀវទេស​ចរណ៍ និង​ប្រជាជន​ក្នុងតំបន់ផងដែរ។ នៅក្បែរនោះ​មានប្រាសាទ​បុរាណ​ពីរគឺ​ ប្រាសាទតាព្រហ្ម ដែលបាន​កសាង​​​ឡើង​​នៅ​ចុង​សត​វត្ស​​ទី១២ ដើមសតវត្ស ទី១៣ក្នុងរជ្ជ​កាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ និងប្រាសាទយាយពៅ។

 
ប្រាសាទតាព្រហ្ម (ខេត្តតាកែវ)
ប្រាសាទតាព្រហ្មស្ថិតនៅក្នុងរមណីយដ្ឋានទនេ្លបាទីក្នុងភូមិសាស្រ្ត ភូមិថ្នល់ទក្សិណ ឃុំក្រាំងធ្នង់ ស្រុកបាទី ខេត្តតាកែវ មានចម្ងាយ ៣៤គីឡូម៉ែត្រពីរាជធានីភ្នំពេញ តាមផ្លូវជាតិលេខ ២។ ប្រាសាទនេះសង់ឡើង​នៅ​សតវត្សរ៍ទី ១២ និង ដើមសតវត្សរ៍ទី ១៣ ពីឆ្នាំ ១១៨១ ដល់ឆ្នាំ ១២០១ ធ្វើពីថ្មភក់ប្រកប​ដោយក្បូរក្បាច់​រចនាដ៏​វិចិត្រប្រហាក់ប្រហែលនឹងប្រាសាទតាព្រហ្មនៅខេត្តសៀមរាប​ដែរព្រោះស្ថាបត្យកម្មនេះស្ថិត នៅក្នុង​រចនាបថ​បាយ័ននារជ្ជកាលព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ដែលជាអធិរាជនៃចក្រភពកម្ពុជទេស។ 

បន្ទាប់ពីបញ្ចប់​សឹកសង្រ្គាមជាមួយដែនដីចម្ប៉ារំដោះបានរាជធានី អង្គរ និងមាតុភូមិ ជាស្ថាពរមក​ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ ចាប់ផ្តើម​ធ្វើការបង្រួបបង្រួមជាតិតាមមាគ៌ាសន្តិភាពនូវភាវូបនីយកម្មដោយ​បន្ស៊ីភ្ជាប់គ្នារវាងព្រះពុទ្ធសាសនា​មហាយាន និងព្រហ្មញ្ញសាសនាគោរពអាទិទេពទាំង៣ ឬត្រីម៌ូតិ។ ការបង្រួបបង្រួមនេះ សែ្តងចេញតាម​រយៈ​សំណង់​ប្រាសាទធំៗមានជាអាទិ៍ប្រាសាទបាយ័ន ប្រាសាទបន្ទាយក្តី ប្រាសាទព្រះខ័ន ប្រាសាទបន្ទាយឆ្មារ ស្រះស្រង់ ប្រាសាទនាគព័ន្ធ ប្រាសាទតាសោម ប្រាសាទក្រោលគោ មហាកំពែងព័ទ្ធជុំវិញក្រុងអង្គរធំជាដើម។

ដោយឡែកប្រាសាទតាព្រហ្មទាំងពីរ នៅខេត្តសៀមរាប និងខេត្តតាកែវ ត្រូវបានស្ថាបនាឡើងដើម្បី​ឧទ្ទិសថ្វាយដល់​ព្រះលោកេស្វរៈ និងយកធ្វើជាអារាមសម្រាប់ព្រះសង្ឃគង់នៅរហូតដល់ប្រាសាទតាព្រហ្ម នៅតំបន់អង្គរមាន​ឈ្មោះដើមថារាជវិហារ សម្រាប់ប្រាសាទតាព្រហ្មនៅទនេ្លបាទី ទោះបីជាវិសាល​ភាពតូចជាងប្រាសាទទី១ នៅតំបន់អង្គរក្តី ក៏តឹកតាងបង្អាញថាវាមានលក្ខណៈជាអារាម ឬជាបូជនីយដ្ឋាន​ដ៏ពិសិដ្ឋ។ នៅទនេ្លបាទី គ្មានភ្នំនៅជិតទេ តើដូនតាខែ្មរយកថ្មពីណាមកកសាងប្រាសាទ ? សំណួរនេះ ត្រូវបាន​អ្នក​ប្រវត្តិ​សាស្រ្តបក​ស្រាយថា​គេត្រូវដឹកតាមរទេះ ដាក់ខ្នងដំរី ដាក់សំពៅ នាំយកផ្ទាំងថ្មទាំងនោះ ដែលរួមមានថ្មបាយកៀ្រម និងថ្មភក់ ពីភ្នំឆ្ងាយ​ៗ មកកសាងឲ្យកើតជាប្រាសាទនេះឡើង ដែលកំពូលប្រា​សាទ​កណ្តាល​មានកម្ពស់ដល់ទៅ១២ម៉ែត្រ ចំណែក​បរិវេណ​កំពែង មានបណ្តោយ១៥០ម៉ែត្រ ទទឹង៩៥ម៉ែត្រ។

ប្រាសាទយាយពៅ(ខេត្តតាកែវ)
ប្រាសាទយាយពៅ ជាប្រាសាទបុរាណខ្មែរមួយដែលមានទីតាំងស្ថិតនៅក្នុងខេត្តតាកែវ ចំងាយប្រមាណ​១០០​ម៉ែត្រ​​​ពីប្រាសាទតាព្រហ្ម។ ប្រាសាទនេះមានរាងការេ៤ជ្រុងមែរមុខទៅទិសខាងកើត កសាងឡើង​ពីថ្មភក់​ក្នុង​សតវត្ស​ទី១២។




រឿងព្រេងនិទានខ្មែរ​ស្តីពីប្រាសាទតាព្រហ្ម​ (ខេត្តតាកែវ)

ទាក់ទងដើមកំណើតនៃប្រាសាទនោះមានដំណាលដូចតទៅនេះ៖ កាលស្តេចព្រះនាម ព្រះ​កេតុ​មាលាសោយ​រាជនៅមហានគរជាស្តេចមានបុណ្យអស្ចារ្យណាស់។ វេលាមួយ ស្តេចទ្រង់​អផ្សុក​ក្នុងព្រះ​រាជហឫទ័យ គង់នៅ​ក្នុង​ប្រាសាទពុំបាន ទ្រង់យាងកំសាន្តព្រះរាជហឫទ័យជាមួយរេហ៍ពលដោយផ្លូវនាវា​តាម​ឆ្នេរ​​សមុទ្រ​ត្រើយ​ខាងត្បូង។ លុះយាងទៅដល់ទន្លេបាទីទ្រង់ចតព្រះទីនាំងនាវានៅត្រើយនោះដោយ​សោមនស្សហើយទ្រង់ បោះ​​ព្រះ​​ពន្លាជ័យសំរាកព្រះអង្គនៅក្នុងទីនោះ ។ 

ពេលនោះអ្នក​ស្រុកប្រុសស្រីទាំងអស់បានឮ​ដំណឹងថាស្តេចយាងពីនគរវត្តមកដោយមិន​ដែល ស្គាល់​ស្តេច​នោះ​​​សោះ​ក៏នាំគ្នាជាច្រើន​អ៊ូអែរមក​ថ្វាយ​បង្គំគាល់​យកអាករសួយរៃមកថ្វាយព្រះអង្គគ្រប់គ្នា។ កាលនោះមាន​យាយ​ម្នាក់មាន​ភោគសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភ ជាងអ្នក​ស្រុកទាំងអស់គាត់មានកូនក្រមុំមួយឈ្មោះនាងពៅមាន​រូបឆោម​លោមពណ៌​ល្អលើស​ស្រីទាំង​ពួង។គាត់នាំកូនក្រមុំមកគាល់ស្តេចរាល់ថ្ងៃ។ព្រះមហាក្សត្រ​ទត​ឃើញ​រូបនាង​នោះក៏មានព្រះរាជហឫទ័យប្រតិព័ទ្ធចង់​ចំអន់លេងរាល់ពេលវេលា។ យាយដឹងថាស្តេច​សព្វ​ព្រះ​រាជហឫទ័យនិង កូនក្រមុំរបស់ខ្លួន ក៏លើក​ថ្វាយជាព្រះទេពី ។

ទន្លេបាទីខេត្តតាកែវ  ស្តេចបាននាងពៅធ្វើ​ជាព្រះអគ្គមហេសីទ្រង់សព្វព្រះ​រាជហឫ​ទ័យ​ និងនាងពន់ពេក​ព្រោះ​ជា​​​ស្រី​​​​មានរូបឆោមលោមពណ៌ល្អ។

ស្តេចគង់​​នៅក្នុងទីនោះបានបីខែនាង​ពៅ​​មានគភ៌។​លុះនាងមានគភ៌បាន​បីខែព្រះរាជា​ទ្រង់មាន ព្រះបន្ទូលថា​“ចូរ​ប្អូន​នៅ​ក្នុងទីនោះ​ចុះពី​ព្រោះមាន ព្រះមាតា​នៅថែរក្សាឯបងសូមលាត្រលប់ទៅ មហានគរវិញ។ ហើយទ្រង់​ព្រះ​រាជ​​ទានព្រះទម្រង់​មួយ​ទុកជាកេរថាបើព្រះរាជបុត្រប្រសូតមកកាល ណាធំដឹងក្តីឡើងចង់ទៅសួររកបង ចូរ​នាង​​ឱ្យ​ពាក់​ព្រះទម្រង់​នេះយក​ទៅជា​សាក្សី

នាងពៅបានស្តាប់ព្រះរាជបន្ទូលដូច្នោះក៏សោកសង្រេង អាឡោះ​អាល័យ​ព្រះស្វាមី​ពេកក្រៃដោយទ្រង់មិន​ឱ្យ​ទៅតាម​ផង។ ព្រះរាជាទ្រង់ផ្តាំស្រេចហើយ ទ្រង់ស្តេចយាង​ទៅកាន់​ព្រះមហា​នគរវិញ។ ក្រោយ​មកគភ៌នាងពៅ​គ្រប់ខែក៏ប្រសូតព្រះរាជបុត្រដូចព្រះវរបិតា។មាតាឱ្យនាមថាអង្គព្រហ្ម​កុមារដោយ​ហេតុថាព្រះរាជកុមារ​ប្រសូតនៅព្រំដែនទន្លេនោះ។  

ទន្លេបាទី៖លុះព្រះ​រាជបុត្រ​នោះធំ​ឡើង​បានព្រះ​ជន្ម១៦​ឆ្នាំសួររកបិតា​ នាងពៅ​ដំណាល​​ប្រាប់សព្វគ្រប់ហើយ​ព្រះរាជកុមារ​ចង់ទៅតាម​រកព្រះ​បិតា​ឯមហា​នគរមាតាក៏​បាន​​ដោះ​​ព្រះទម្រង់មាស​ឱ្យទៅព្រះរាជបុត្រ​ពាក់នៅ​ម្រាម​ព្រះហស្តខាងស្តាំហើយ​ព្រះរាជបុត្រ​ថ្វាយបង្គំលាមាតាឡើង​គង់លើ​សេះយាងតាម​ឆ្នេរសមុទ្រទៅ។

 លុះបានទៅដល់ក្លោងទ្វារព្រះមហានគរ​បានសួរ​ទៅអ្នកចាំទ្វាររកព្រះបិតា។ នាយឆ្មាំទ្វារបាន​ស្តាប់ក៏ចាត់​មន្ត្រីឱ្យ​ទៅក្រាបបង្គំទូលស្តេចស្តេចជ្រាប​ទ្រង់មាន​ព្រះតម្រាសឱ្យចូលទៅ។អង្គព្រហ្មក៏ចូលទៅក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះ​វរបិតា​ហើយ​ដោះ​ព្រះទម្រង់​​​ថ្វាយ។ស្តេចទ្រង់​ស្គាល់ច្បាស់ជាព្រះ រាជបុត្រពិតមែនដោយ​ទ្រង់បានឃើញ​ព្រះ​ទម្រង់ហើយ​ទ្រង់ចាត់អង្គព្រហ្មឱ្យធ្វើជាចៅហ្វាយស្រុកនៅត្រើយព្រះទន្លេនោះ។

ប្រាសាទតាព្រហ្ម៖ដោយហេតុថាព្រះអង្គព្រហ្ម​ប្រសូតក្នុងទីនោះផងដោយទីនោះពុំទាន់មាន​នាម៉ឺនណា​ឈរ​ត្រួត​ត្រាផងក៏ទ្រង់ព្រះរាជសារមានត្រាតាំងអង្គព្រហ្មជាស្តេចត្រាញ់មួយអង្គជា​ធំក្នុងស្រុកនោះ​ហើយដោយ​ហេតុអង្គព្រហ្មជាស្តេចជាមេបា​នៅស្រុក​នោះមុនគេបានជាស្រុកនោះឈ្មោះ ស្រុកបាទី​ទន្លេនោះ​ឈ្មោះទន្លេបាទី គឺទីរបស់ស្តេចជាបាពីត្រឹមនោះមក។

លុះអង្គព្រហ្មបាន​ជាស្តេចត្រាញ់​នៅស្រុក​នោះហើយ​ទ្រង់បានចាត់ឱ្យសាងប្រាសាទពីរមួយជូនមាតា​មួយគង់​នៅផ្ទាល់ព្រះអង្គ ហើយទ្រង់បានចាត់ចែងធ្វើបន្ទាយព័ទ្ធជុំវិញផង។ ដំណាក់ឯទៀត នៅក្បែរ​ប្រាសាទ​នោះ ជាទី​ក្រសាលនិងជាទីធ្វើការរាជការផ្សេងៗតាមមុខក្រសួងនាម៉ឺនសព្វមុខមន្ត្រី។ ទីបរិវេណ​នៃប្រាសាទ​ទាំង​នោះ​សព្វថ្ងៃទៅជាវត្តមួយឈ្មោះវត្តទន្លេបាទីជារមណីដ្ឋានមួយដែលពួកទេស​ចរណ៍​ច្រើនចូលចិត្តទៅ​ ទស្សនា។
 ប្រពភឯកសារ៖ http://km.wikipedia.org/wikiទន្លេបាទី

 

សុភាសិត៖ ចង់ចេះអោយសំលាប់អាចារ្យ ចង់បានផ្លែផ្កាយកភ្លឺដុះគុល

អ្នកសិក្សារៀនសូត្រដែល​ចង់ចេះចង់ដឹង ចង់បាននូវតំរិះវិជ្ជា ​ចាំបាច់ណាស់ត្រូវមាន​អ្នកនែនាំ ​ដូចជា​គ្រូបា​អាចារ្យ​​ដើម្បីប្រៀនប្រដៅ​តំរែតំរង់់​​ផ្លូវ។​  ឯការ​ដាំ​រុក្ខ​ជាតិ​ទាំង​ឡាយ​ក៏ដូច្នោះ​ដែរ ដើម្បី​ទទួល​បាន​ផ្លែ​ផ្កា​ត្រូវ​មើល​ថែ ស្រោក​ទឹក​ដាក់​ជី ។  តើ​សុ​ភា​សិត​ខាង​លើ​មាន​អត្ថ​ន័យ​ខ្លឹម​សារ​យ៉ាង​ដូច​ម្តេច?

"តើអ្នកត្រូវសម្លាប់​អាចារ្យដោយរបៀបណាទើបបានទទួលបានចំណេះ?" 
"តើអ្នកពិតជាត្រូវដុះគុលមែនឬ​ដើម្បីបានផ្លែផ្កា?"

ដើម្បីកុំអោយច្រលំដែលយើងបានចាប់អារម្មណ៍លើពាក្យថា "សម្លាប់អាចារ្យ" និង "​យកភ្លឺដុះគុល"​​ ទាំងអស់គ្នាហើយ ចឹងយើងត្រូវស្វែងយល់ថា​សម្លាប់អាចារ្យដោយ វិធីទើបបាននូវចំណេះដឹង។

អាចារ្យ គឺអ្នក​បង្ហាត់​បង្រៀន ប្រៀន​ប្រ​ដៅ​ ហើយការសម្លាប់អាចារ្យនៅទីនេះគឺសម្លាប់នូវភាពអវិជ្ជា ភាពមានៈ ការប្រកាន់ខ្លួន សំ​លាប់​ពេល​វេលា ភាព​ខ្ជិល​ច្រ​អូស សេចក្តី​ល្ងង់​ខ្លៅ និង​ការ​ងឿង​ឆ្ងល់​ផ្សេងៗ​ត្រូវ​សួរ​ដេញ​ដោល​ពី​​គ្រូ​បា​អាចារ្យទាំង​ឡាយ​ នោះអោយ​បាន​ច្បស់​លាស់ អោយ​អស់​សេច​ក្តី  ប៉ុន្តែបើ​យើង​ខ្ជិល​ច្រ​អូស មិន​ចូល​ចិត្ត​ហ្វឹក​ហាត់ រៀន​សូត្រ​ស្តាប់​គ្រូ​អាចារ្យ នោះ​យើង​និង​ពុំ​មាន​ចំ​ណេះ​ដឹងនោះៗ​ឡើយ។

ឯពាក្យ ចង់​បាន​ផ្លែ​ផ្កា​យក​ភ្លើង​ដុត​គល់វិញ​នោះ​សំ​ដៅ​លើ រុក្ខ​ជាតិ​មួយ​ចំ​នួន ដូច​ជា​ដើម​ដូង ប្រ​សិន​បើ​វា​អន់​ខ្សោយ​ក្នុង​ការ​លូត​លាស់ ឬ​គ្មាន​ផ្លែ​ផ្កា​នោះ គឺ​បណ្តាល​មក​ពី​វា​ឡើង​គល់ និង​ខ្វះ​ជីវ​ជាតិ​ផ្សេង​ៗ ដូច​នេះ​យើង​គប្បី​ប្រ​មូល​សំ​រាម កំ​ទេច​ស្លឹក​ឈើ​ស្ថួត​ៗ មក​ដាក់​ដុត​ជុំ​វិញ​គល់​របស់​វា តែ​មិន​ដុះ​ច្រើ​ន​ ឬ យូ​ពេក​​នោះ​ទេ កាក​សំ​ណល់​ពី​ការ​ដុះ​គឺជា​ផេះ​ដែល​ជា​ជី សំ​រាប់​ដាក់​គ្រប់​រុក្ខ​ជាតិ។ ក្រោយ​ពេល​ដុះ​ហើយ​ត្រូវ​ភ្លៀង​ធ្លាក់ ឬ​ស្រោច​ទឹក​ ធ្វើ​អោយ​ដើម​ដូង​នោះ​មាន​ផ្លែ​ផ្កា​វិញ​ជា​ប្រ​ក្រ​តី ។

សរុបសេចក្តីមក ការចង់ចេះចង់ដឹងគឺត្រូវចាប់ផ្តើមពីខិតខំប្រឹកប្រែង​ មិនខ្ជិលច្រអូស​ដោយត្រូវ​ស៊ូ​ ជំនៈនូវភាពល្ងង់ខ្លៅ​ ដូចជាការដាំដើមឈី​មួយដែល​គឺត្រូវថែរក្សាដាក់ជី និងការធំលូតលាស់ពីមួយ​ថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ​ រហូតដល់ធំបានផ្លែផ្កាទើបអាចជាការទទួលផលរបស់វាបានដូច្នោះដែរ។

 

សម្រងអត្ថបទសង្ខេប

 
Support : ទំព័រដើម | វាចាម្ចាស់ប្លុក | អំពីខ្ញុំបាទ
Copyright © 2014. SOKLA Info: ចង់ចាំ កត់ត្រា​ ចែករំលែក - រក្សាសិទ្ធិគ្រប់យ៉ាង
នាំមកដោយ៖ Sokla INFO| រចនាគំរួម៉ួត៖ Mas Template
Proudly powered by Blogger