Latest Post

រឿងបុរសកាសសាមសិប

កាល​ពីព្រេង​នាយ​ មាន​បុរស​ម្នាក់​ នៅ​ស្រុក​មួយ​ អា​ពុក​ម្ដាយ​ស្លាប់​ទៅ​ នៅ​កំព្រា​តែ​ម្នាក់​ឯង​ ហើយ​ក្រលំបាក​ណាស់​ គ្មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អ្វី​ទេ​ មាន​តែ​កាស​៣០​ច្រក​ក្នុង​ទៃ​ ក្រវាត់​ជាប់​នៅ​ចង្កេះ​ជា​និច្ច ។ បុរស​នោះ​ពិចារណា​ថា << អញ​ទៅ​ទីពឹង​អ្នក​ណា​នឹង​បាន​សុខ >> គិត​ទៅ​ឃើញ​ថា << គួរ​អញ​ទៅ​ជ្រក​កោន​ នឹង​លោក​ក្រឡា​ហោម​ចុះ >>។ ហើយ​ក៏​ដើរ​ចេញ​ពី​ផ្ទះ​ទៅ , ទៅ​ដល់​ក្រាប​សំពះ​តាម​សមគួរ ។ លោក​ក្រឡា​ហោម​សួរ​ថា << ជី​ឯង​ មក​ពី​ស្រុក​ណា​ មាន​ការ​អ្វី ? >> ។ បុរស​នោះ​ជំរាប​ថា << ខ្ញុំ​បាទ​ មក​ពី​ស្រុក​ឆ្ងាយ​ អា​ពុក​ម្ដាយ​ស្លាប់​ចោល​អស់​ហើយ​ នៅ​កំព្រា​តែ​ម្នាក់​ឯង, ខ្ញុំ​បាទ​មក​នេះ​ នឹង​សូម​ជ្រក​កោន​នៅ​បម្រើ​ ជា​កូន​ក្មួយ​ត​ទៅ​ សូម​ព្រះ​តេជ​ព្រះ​គុណ​មេត្តា >> ។ លោក​នោះ​សួរ​ថា​ ជី​ឯង​ចេះ​អក្សរ​ល្មម​ធ្វើ​ជា​ស្មៀន​បាន​ឬ​ទេ ?>> ។ បុរស​ជំរាប​ថា << អក្សរ​ខ្ញុំ​បាទ​មិន​ចេះ​ទេ >> ។ លោក​ក្រឡា​ហោម​ប្រាប់​ថា << យើង​ទទួល​ឲ្យ​នៅ​បាន​ តែ​ត្រូវ​ឲ្យ​ជី​ឯង​បោស​សម្រាម​ក្រោម​ផ្ទះ​យើង​ រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​កុំ​ខាន >> ។ បុរស​នោះ​ក៏​នៅ​បម្រើ​ បោស​ក្រោម​ផ្ទះ​រាល់​ថ្ងៃ​ ដល់​ចំនួន​៣​ឆ្នាំ ។ ថ្ងៃ​មួយ​នោះ​ បុរស​កាស​៣០​ សួរ​មាតា​លោក​ក្រឡា​ហោម​ថា << លោក​យាយ ! តើ​លោក​ក្រឡា​ហោម​ ជា​កូន​លោក​យាយ​ កើត​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​អ្វី​ បាន​ជា​លោក​មាន​បុណ្យ​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ច្រើន​ម្លេះ?>> ។ យាយ​នោះ​ប្រាប់​ឆ្នាំ​ថ្ងៃ​ខែ​ និង​ពេល​ដែល​កើត​សព្វ​គ្រប់ ។ បុរស​នោះ​បាន​ស្ដាប់​ចាំ​ប្រាកដ​ ពិចារណា​ថា << គួរ​អញ​កត់​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​និង​ពេល​របស់​លោក​នេះ​ ដាក់​ក្នុង​ដៃ​ឲ្យ​ជាប់ >> គិត​ហើយ​ ក៏​យក​កំណាត់​សំពត់​ចាស់​ កត់​ឆ្នាំ​ថ្ងៃ​ខែ​និង​ពេល​ដែល​លោក​នោះ​កើត​ ហើយ​ដាក់​ក្នុង​ដៃ​ មិន​ឲ្យ​អ្នក​ឯ​ណា​ដឹង​ ឬ​ឃើញ​ឡើយ ។ ថ្ងៃ​ក្រោយ​លោក​ក្រឡា​ហោម, សួរ​បុរស​កាស​៣០ << ជី​ឯង​មក​នៅ​នឹង​ជើង​យូរ​ឆ្នាំ​ហើយ​ ពុំ​ទាន់​បាន​ធ្វើ​រាជការ​នឹង​គេ , ចុះ​ខ្លួន​ជី​ឯង​ កើត​ឆ្នាំ​ថ្ងៃ​ខែ​អ្វី >> ។ បុរស​នោះ​ជំរាប​ថា << ខ្ញុំ​បាទ​មិន​ចាំ​ តែ​កាល​ឪពុក​ម្ដាយ​ខ្ញុំ​បាទ​រស់​នៅ​ឡើយ​ បាន​ឲ្យ​កំណត់​កត់​នឹង​កំណាត់​សំពត់​ស​មួយ​ មក​ខ្ញុំ​បាទ​ៗ​ក៏​ទុក​នៅ​សព្វ​ថ្ងៃ​ តែ​មិន​ដឹង​ជា​រឿង​អ្វី​ ពី​ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ចេះ​អក្សរ>>។ លោក​ក្រឡា​ហោម​ថា<<បើ​ដូច្នេះ​ ជី​ឯង​ឲ្យ​កំណត់​នោះ​មក​អញ​មើល !បុរស​នោះ​ក៏​ជូន​កំណាត់​ទៅ​លោក​ៗ​ មើល​ឃើញ​ កើត​ថ្ងៃ​ខែ​ឆ្នាំ​ និង​ពេល​ដូច​ជា​លោក​ដែរ​ ក៏​គិត​ក្នុង​ចិត្ត​ថា << ចៅ​នេះ​ កើត​ឆ្នាំ​ថ្ងៃ​ខែ​ដូច​អញ​ដែរ​ គន់​មើល​ទៅ​រូប​រាង​ឫកពា​វា​ ក៏​សមសួន, ចៅ​នេះ​ នឹង​បាន​ធ្វើ​ជា​នាហ្មឺន​ធំ​ដូច​អញ​មិន​ខាន >> ហើយ​កាន់​កំណត់​នោះ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ បង្ហាញ​រួច​ខ្សឹប​ប្រាប់​ភរិយា​ថា << គេហ៍​អើយ ! បុរស​ជា​កូន​ក្មួយ​យើង​ ដែល​បោស​សម្រាម​ក្រោម​ផ្ទះ​សព្វ​ថ្ងៃ​នេះ​ វា​កើត​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​ដូច​អញ​ មើល​ទៅ​ឫកពា​សាច់​ឈាម​វា​ ក៏​សម​សួន​ផង, ទៅ​មុខ​វា​នឹង​បាន​ធ្វើ​ជា​សេនាបតី​ដូច​យើង >> ហើយ​លោក​នោះ​ ប្រឹក្សា​នឹង​ប្រពន្ធ​ថា << កូន​ស្រី​យើង​មួយ​នេះ​គួរ​ឲ្យ​ទៅ​វា​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​ចុះ​ ខ្លួន​វា​នឹង​បាន​ធ្វើ​ជា​នាហ្មឺន​ធំ​ ត​វង្ស​យើង >> ។ ភរិយា​ក៏​យល់​ព្រម ។ លោក​នោះ​ ចេញ​មក​វិញ​ប្រាប់​បុរស​នោះ​ថា << ពី​ថ្ងៃ​នេះ​ត​ទៅ​ ឯង​ឈប់​បោស​សម្រាម​ក្រោម​ផ្ទះ​ចុះ​ ត្រូវ​ឯង​ឡើង​មក​បោស​ខាង​លើ​ផ្ទះ​វិញ >> ។ កន្លង​មក​មួយ​ខែ​ លោក​ក្រឡា​ហោម​ រៀប​វិវា​ហមង្គល​ការ​ ផ្សំ​ផ្គុំ​កូន​ស្រី​នឹង​បុរស​កាស​៣០​ជា​ស្វាមី​ភរិយា, រួច​ស្រេច​លោក​ក្រឡា​ហោម​ក៏​បង្ហាត់​បង្ហាញ​កូន​ប្រសា​ ឲ្យ​ធ្វើ​រាជការ​ជា​មួយ​ តែង​ចូល​គាល់​បម្រើ​ស្ដេច​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​ ដរាប​មក ។ លុះ​កន្លង​មក​បាន​បី​ខែ​ មាន​គេ​ជំរាប​ថា << កូន​ប្រសា​លោក​ មិន​មែន​កើត​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​ដូច​លោក​ទេ, រឿង​នេះ​គឺ​បុរស​នោះ​ សួរ​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​របស់​លោក​អំពី​សំណាក់​លោក​យាយ​ជា​មាតា​ ឯ​លោក​យាយ​ក៏​បាន​ប្រាប់​ដោយ​សព្វ​គ្រប់, កូន​ប្រសា​លោក​បាន​ស្ដាប់​ដឹង​អស់​ហើយ​ ក៏​សរសេរ​ចុះ​ក្នុង​កំណាត់​សំពត់​ស​ទុក​ លុះ​ដល់​លោក​សួរ​ឆ្នាំ​ខែ​ថ្ងៃ​ខ្លួន​ ក៏​ជូន​កំណត់​នោះ​មក​លោក​ៗ​ មើល​ទៅ​ឃើញ​ថា​ កើត​ឆ្នាំ​ខែ​ដូច​លោក ។ ក៏​ឲ្យ​កូន​ក្រមុំ​ធ្វើ​ជា​ភរិយា​ រឿង​នេះ​ មិន​មែន​ដូច្នោះ​ទេ​ គឺ​ក្លែង​សរសេរ​ទុក​ជា​ប្រាកដ >> ។ លោក​ក្រឡា​ហោម​ ក៏​ជឿ​ជាក់​ឥត​សង្ស័យ​ ហើយ​មាន​ចិត្ត​ទោមនស្ស​ជា​ខ្លាំង​ គិត​ថា << មិន​គួរ​នឹង​ចាញ់​ប្រាជ្ញា​អា​មនុស្ស​កំសត់​នេះ​សោះ >> ក៏​រក​ឧបាយ​នឹង​ផ្ដាច់​កូន​ បណ្ដេញ​ចោល​ចេញ ។ ក្រោយ​នោះ​មាន​ទ័ព​ចោរ​ បះ​បោរ​នៅ​ខេត្ត​ក្រៅ​ជា​ច្រើន ។ ស្ដេច​ទ្រង់​ជ្រាប​ទ្រង់​ត្រាស់​ប្រើ​លោក​ក្រឡា​ហោម​ ឲ្យ​នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​បង្រ្កាប​ ប៉ុន្តែ​ពួក​ទ័ព​ចោរ​ មិន​បាន​រាប​ទេ , កាល​បើ​ដូច្នោះ​ លោក​ក្រឡា​ហោម​ ក៏​លើក​ទ័ព​ត្រឡប់​មក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ស្ដេច​វិញ ។ ស្ដេច​ត្រាស់​ប្រើ​ឲ្យ​នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​បង្រ្កាប​ទ័ព​ចោរ​ទៀត​ ក៏​នៅ​តែ​មិន​រាប​ទៀត , លោក​ក្រឡា​ហោម​ ក៏​លើក​ទ័ព​ត្រឡប់​យក​សេចក្ដី​មក​ក្រាប​បង្គំ​ទូល​ថា << ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ជា​ខ្ញុំ​ លើក​ទ័ព​ទៅ​បង្រ្កាប​ទ័ព​ចោរ​ពីរ​ដង​ ហើយ​នៅ​តែ​មិន​ឈ្នះ​វា​ ព្រោះ​ពួក​វា​មាន​សេនា​ទាហាន​ច្រើន​ ហើយ​ពូកែ​ផង​ ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ជា​ខ្ញុំ​នឹង​នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​ទៀត​ពុំ​បាន​ ត្បិត​មាន​ជម្ងឺ​ក្នុង​ខ្លួន​ច្រើន​ សូម​ទ្រង់​ចាត់​មន្រ្តី​ណា​ ដែល​មាន​ស្វាហាប់​ ឲ្យ​នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​បង្រ្កាប​ទ័ព​ចោរ​ទាំង​នោះ​ឲ្យ​ឆាប់ , ឯ​កូន​ប្រសា​ប្រុស​ម្នាក់​របស់​ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ជា​ខ្ញុំ​ ជា​មនុស្ស​មាន​ចិត្ត​ទាហាន​ហានក្លា​ដែរ​ ចំណេះ​វិជ្ជា​ក្នុង​ខ្លួន​វា​ក៏​មាន​ច្រើន, បើ​ទ្រង់​ចាត់​ឲ្យ​វា​ទៅ​វា​នឹង​ហ៊ាន​ទៅ​មិន​ខ្លាច >> ។ ការ​ដែល​លោក​ក្រឡា​ហោម​ទូល​ដូច្នេះ​ គឺ​ជា​ឧបាយ​ដោយ​ស្អប់​កូន​ប្រសា​នោះ​ណាស់​ ព្រោះ​យល់​ថា​ បើ​វា​លើក​ទ័ព​ទៅ​ហើយ​ ទ័ព​ចោរ​ទាំង​នោះ​ នឹង​សម្លាប់​វា​មិន​ខាន ។ ស្ដេច​ទ្រង់​ព្រះ​សណ្ដាប់​ ក៏​ឲ្យ​ហៅ​កូន​ប្រសា​នោះ​មក​ ទ្រង់​មាន​ព្រះ​រាជ​ឱង្ការ​ប្រាប់​ថា << នៅ​ខេត្ត​ក្រៅ​ មាន​ទ័ព​ចោរ​បះ​បោរ​ច្រើន , ឥឡូវ​ យើង​ប្រើ​អ្នក​ឯង​ឲ្យ​នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​បង្រ្កាប​ទ័ព​ចោរ​ទាំង​នោះ​ អ្នក​ឯង​ហ៊ាន​ទៅ​ឬ​ទេ ? បើ​ហ៊ាន​ទៅ​ ហើយ​ឈ្នះ​ចោរ​ផង​ យើង​នឹង​ឲ្យ​រង្វាន់ >> ។ បុរស​នោះ​ទូល​ថា << ទូល​ព្រះ​បង្គំ​ជា​ខ្ញុំ​ ហ៊ាន​ទទួល​ទៅ​ធ្វើ​រាជការ​ថ្វាយ >> ។ ទ្រង់​មាន​ព្រះ​រាជ​ឱង្ការ​ថា << បើ​ដូច្នោះ​ ចូល​អ្នក​ឯង​ នាំ​សេនា​ទាហាន​ទៅ​ជា​ឆាប់ >> ។ បុរស​ថ្វាយ​បង្គំ​លា​មក​ផ្ទះ​ជំរាប​លោក​ក្រឡា​ហោម​ជា​បិតា​ក្មេក​ តាម​រឿង​គ្រប់​ប្រការ​ រួច​លើក​ទ័ព​ចេញ​ទៅ​ ទ័ព​ចោរ​បាន​ដឹង​ ក៏​លើក​ទ័ព​មក​តាំង​ច្បាំង​គ្នា​ជា​ខ្លាំង​ក្លា ។ ទ័ព​ចោរ​ទ្រាំ​ពុំ​បាន​ក៏​បរាជ័យ​ បាក់​បប​ខ្លប​ខ្លាច​រត់​ខ្ចាត់​ខ្ចាយ​វិនាស​អស់​ទៅ ។ បុរស​លើក​ទ័ព​បង្រ្កាប​រាប​គ្រប់​អន្លើ​ រួច​នាំ​សេនា​ទាហាន​ត្រឡប់​មក​វិញ​ ក្រាប​បង្គំ​គាល់​ ទូល​រឿង​ច្បាំង​នឹង​ទ័ព​ចោរ​គ្រប់​សេចក្ដី ។ ស្ដេច​ជ្រាប​ទ្រង់​ព្រះ​អំណរ​ពន់​ប្រមាណ ។ ឯ​លោក​ក្រឡា​ហោម​ ដឹង​ថា << កូន​ប្រសា​ លើក​ទ័ព​ទៅ​បង្រ្កាប​ចោរ​រាប​ទាប​អស់​ដូច្នោះ​ ក៏​មាន​ចិត្ត​ទោមនស្ស​រឹត​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ ពីព្រោះ​គិត​ថា​ ដែល​ឲ្យ​វា​ទៅ​បង្ក្រាប​ទ័ព​ចោរ​នោះ​ ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​ចោរ​សម្លាប់​វា​ ឥឡូវ​ទៅ​ជា​វា​មាន​ជ័យ​ជំនះ​វិញ >> ។ ឯ​រោគ​លោក​ក្រឡា​ហោម​ រឹង​រឹត​តែ​រើ​ខ្លាំង​ឡើង​លើស​ដើម​ ពេទ្យ​មើល​ពុំ​ជា​ ក៏​ទទួល​មរណភាព​ទៅ ។ ស្ដេច​ជ្រាប​ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ថា << នឹង​ឲ្យ​ឈ្មោះ​ណា​ធ្វើ​ក្រឡា​ហោម ? >> ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ទៅ​ឃើញ​តែ​បុរស​ដែល​វាយ​ទ័ព​ចោរ​ រាប​ទាប​នោះ​ឯង​មាន​គុណ​បំណាច់​នឹង​រាជការ​ គួរ​តែ​ឲ្យ​ធ្វើ​ជា​ក្រឡា​ហោម​បាន >> ទ្រង់​ព្រះ​ចិន្ដា​ដូច្នោះ​ហើយ​ ក៏​ត្រាស់​ឲ្យ​ហៅ​បុរស​នោះ​មក​គាល់​ ហើយ​ទ្រង់​ព្រះ​មេត្តា​ប្រោស​ តាំង​ឲ្យ​ធ្វើ​ទី​ក្រឡា​ហោម​ តំណាង​បិតា​ក្មេក​ទៅ ។ 

មនុស្ស​ កុំ​មើល​ងាយ​មនុស្ស 

http://km.wikipedia.org/wiki

 

ផែនទីប្រទេសកម្ពុជា

Maps of Cambodia

ចុចត្រង់នេះតើម្បីមើផែនទីខ្មែរបានកាន់តែធំ

ផែនទី ខេត្តសៀមរាប

ផែនទី ក្រុងព្រះសីហនុ

​ ផែនទី ទីក្រុងភ្នំពេញ


KHMER MUSIC 11- SARAVAN WITH LIKE ME BEAT (DJSOYBEAN EDIT)


 

រឿងលោកគ្រូចៅអធិការវត្ដកោះ

រឿងលោកគ្រូចៅអធិការវត្ដកោះ
ថ្ងៃអាទិត្យ ទី10.កុម្ភៈ 2013.ម៉ោង 11:03

     កាលនោះមានបុរសម្នាក់វាដឹងថា លោកចៅ អធិការ វត្ដ កោះស្រុកទន្លេធំ លោកនោះបរិបូណ៌ ដោយលាភ សក្ការៈ​ច្រើន ចំរើន​ចិត្ដ​ប្រ​ព្រឹត្ដ​ទៅ​ក្នុង​លោក​ បង្កើត​សេចក្ដី​លោភរឿយៗ។ ថ្ងៃមួយបុរស ពាល ម្នាក់វាស្លៀក ពាក់រៀបរយ សុភាពរាបសា ប្រើ​អាការ​កិរិយា​ដូច​ជា​ឧបាសក​អ្នក​រក្សា​សីល ដែល​ មាន​សទ្ធា​ក្នុងព្រះ ពុទ្ធសាសនា ចូលទៅរកលោកចៅអធិការ លោកចៅអធិការ ក៏​ធ្វើ​បដិ​សណ្ឋារៈ​ទទួល​តាម​សម​គួរ។ ចៅ​ពាល​ក៏​និយាយ​ថា ខ្ញុំ​ករុណា​នឹងគិតធ្វើបុណ្យម្ដាយក្នុង ខែ ប្រាំងនេះឯគ្រឿងទេយ្យទានគឺត្រៃចីវរ ចំណែកខាង​លោក​ឡើង​ខ្នាត​មាតិ​កា​នោះ ក៏​បាន​ជាវ​គេ​ ស្រេច​អស់​ហើយ ត្រៃចីវរខាងលោកទេសនាសង្គាយនាគ្រែ៣នោះ ក៏បានចាត់ចែង ស្រេច​បាច់​អស់​ហើយ នៅ​តែ​ត្រៃ​ចំណែក​អភិធម្ម​នោះ ពុំ​ទាន់​ធ្វើ​នៅឡើយ ព្រោះ បងប្អូន កូន ប្រពន្ធខ្ញុំកុរុណាពិគ្រោះយល់ព្រមគ្នាថា លោកឡើងព្រះអភិធម្មនោះ គួរ​ដល់​ព្រះ​តេជ​គុណ​ជា​ម្ចាស់​នេះ ខ្ញុំ​ករុណា​មកនេះសូមអារាធនានិមន្ដព្រះតេជគុណឡើងព្រះអភិធម្ម នាំផ្លូវឲ្យ មាតា ខ្ញុំករុណា ក្នុងការបុណ្យ​នោះ​ឲ្យ​ទាន ឯ​ត្រៃ​សំរាប់​ប្រគេន​នោះ ចាំ​មកមើល ត្រៃព្រែ របស់ ព្រះ តេជព្រះគុណឯនេះ ជាព្រះ គុណសព្វព្រះហរិទ័យព្រែបែបណា ក៏​នឹង​ទិញ​ព្រែ​ខ្នាត​នោះ​ឲ្យ​ត្រូវ​ព្រះ​ហរិទ័យ សូម​ទាន​ព្រែត្រៃគំរូមើលនឹងបាន ចាត់ចែងតាម។

     ឯចៅពាលក៏លាលោកនិងចិនចេញទៅភូមិលើដើរអមទៅកំពង់ដែលចតទូក ហើយប្រាប់ កូនសិស្សដែល​ចែវ​ទូក​មក​នោះ​ថា ឥឡូវ​ព្រះ​តេជ​គុណ​ប្រើ​ឲ្យ​យើង​នាំចៅ ឯង ទៅយកប្រាក់ ៥០រៀលឯកុដិលោក ឯពួកកូនសិស្សនោះ ក៏ជឿតាម ទើបចុះចែវ​ទូក​ឆ្លង​មក​ដល់​វត្ដ​កោះ​ហើយ​ក៏​ឡើង​ទៅ​ប្រាប់​លោកសង្ឃដែលរក្សាកុដិកាន់កូនសោនោះថា ព្រះ តេជ គុណប្រើឲ្យ មកយកប្រាក់៥០រៀល ទៅ​ឲ្យ​ថ្លៃ​ទំនិញ​ចិន ឯ​លោក​សង្ឃ​រក្សា​កុដិ​ក៏​ជឿ ទើបចាក់សោ ហិបបើក យកប្រាក់៥០រៀលប្រគល់ឲ្យទៅដៃចៅពាល ចៅពាលក៏នាំកូន សិស្ស​ចុះ​ចែវ​ទូក​ឆ្លង​វិល​ទៅ​ត្រើយ​វិញ លុះ​ដល់​ហើយចៅពាលថា ចៅឯង ទាំងអស់គ្នា នៅចាំទូក ចុះខ្ញុំឯង នឹងយក ប្រាក់នេះទៅប្រគេនលោកគ្រូ ថា​ហើយ​ក៏​ឡើង​ម្នី​ម្នា​ទៅ​ទិស​បូព៌ មាន​មុខ​ឆ្ពោះត្រង់ ចូល ព្រៃ យកប្រាក់នោះទៅកែខៃបរិភោគតាមប្រាថ្នា។

     ថ្លែងឯលោកចៅអធិការនៅរង់ចាំចៅពាលតាំងតែពីពេលថ្ងត្រៃង់ លុះដល់ពេល ល្ងាចចិន ក៏បំរុងទឹកតែស្ករសអស់ ៣-៤​ប៉ាន់ ក៏​ពុំ​ឃើញ​ចៅ​ពាល​នោះ​មក ម៉្លោះហើយ  រំខានព្រះ ទ័យ យ៉ាង ខ្លាំង ក៏ឲ្យចិននោះយកព្រែទៅទុក ចំរើនពរ លាចិន​ចុះ​មក​កាន់​កំពុង​ទឹក​ហៅ​សិស្ស​ ឲ្យ​ចែវ​ទូក​ ឆ្លង​វិល​ទៅ​វត្ដ​កោះ តាំងពោលជេរចៅពាលនោះថា អាឧបាសក ចង្រៃឲ្យឯង ជូនមក ទិញព្រែធ្វើត្រៃ តថ្លៃចិន​ស្រេច​ហើយ​វា​វេះ​ទៅ​ឯ​ណា​បាត់ ឲ្យ​ឯង​លំបាក​ចាំ​ផ្លូវ​វា​អស់១ ថ្ងៃទទេ ទៅ ឯកូនសិស្សអ្នក ចែវទូកលឺលោកគ្រូពោលដូច្នោះ ក៏​ទូល​ថា​ឧបាសក​នោះ​គាត់​មក​ឲ្យ​ពួក​យើង​ខ្ញុំ​នេះ​ ចែវ​ទូក​បញ្ជិះ​គាត់​ឆ្លង​ទៅយកប្រាក់៥០ រៀលអំពីលោកបងដែលចាំកុដិ គាត់ថាព្រះតេជព្រះគុណប្រើឲ្យទៅយក​ប្រាក់​នោះ​បាន​ហើយ គាត់​ក៏​ឡើង​ពី​កំពង់​ទៅ ថា​យកប្រាក់ ទៅប្រគេនព្រះតេជគុណឯផ្សារ ព្រះករុណាមិនឃើញគា ត់ទៅដល់ ព្រះ តេជ ព្រះ គុណទេឬ

   លោកចៅអធិការថា អោអីចុះអា អញមានប្រើឲ្យវាទៅយកប្រាក់កាលណា វាលាអញមកថា វាទៅយកប្រាក់​អំពី​បង​ប្អូន​វា​ឯ​ភូមិ​លើ​ទេ នេះ​វា​ប្រែ​ថា​អញ​ប្រើ​វា​មក​យកប្រាក់ឯកុដិអញវិញ អើបើដូច្នោះវាអស់ហើយ ប្រាក់អញ នោះ អាឯងទាំងអស់​គ្នា​មិន​គួរ​ទៅ​ជឿ​វា ខំ​ចែវ​ទូក​ពីរ​បី​ត្រលប់ ប្រាក់​ក៏​បង់​ថង់​ក៏​ដាច ហើយពួកអ្នកចែវទូកថា នឹងមិន ជឿវាឯណា បានព្រោះ វាឡើងទៅជាមួយនឹងព្រះ​តេជ​គុណ លោក​ចៅ​អធិការ​ក៏​ទាល់​សំដី​នឹង​ពួកកូនសិស្ស ថាអើបើ ដូច្នោះខំចែវទៅឲ្យឆាប់ ត្បិតពេលជិតយប់ហើយក្រែងត្រូវខ្យល់ព្យុះខ្លាំង​ផាត់​មក​លិច​ទូក​ក្ដារ​ណា​អា អ្នក​ចែវ​ក៏គ្នា​ខំ​ចែវ​ទូក ត្រាតែដល់កំពង់វត្ដ ល្មមពេលម៉ោង៨-៩ យប់ លោកចៅអធិការទៅដល់កុដិហើយ ក៏​រឹត​តែ​កើត​ទោ​សោ​បន្ទោស​ទៅ​លោក​ដែល​នៅ​ចាំ​កុដិថា មិនគួរទៅជឿមនុស្ស និងដល់ចាក់សោយកប្រាក់ឲ្យទៅអាមនុស្សពាលនោះ​សោះ​លោក​ដែល​នៅ​ចាំ​កុដិ​ឆ្លើយ​ថា មិន​ជឿ​ឯ​ណា​បានព្រោះក្មេងចែវទូកវាមកផង លោកគ្រូ ក៏ទញ់ទាល់នៅ ៗនោះ ទៀតមានសេចក្ដីពុំសប្បាយ ដោយ​ចាញ់​កល​មនុស្ស​ដោយ​ប្រការ​យ៉ាងនេះ។

 

ពេលវេលាទើបដឹងថាក្តីស្រឡាញ់ មាន​តំល្លៃ​ធំធេង

កាលព្រេងនាយ នៅលើកោះមួយមានអារម្មណ៏ជា​ច្រើននៅ​ទីនោះ ដូចជា អារម្មណ៏រីករាយ​ សោកសៅ ក្តីស្រឡាញ់ ភាពស្រស់ស្អាត ។ល។ ថ្ងៃមួយ មានការ​ប្រកា សអាសន្នថា កោះ​នេះនឹង​​លិចនៅក្នុងពេលឆាប់ៗនេះហើយ ដូច្នេះពួកគេ​ទាំងអស់គ្នា ក៍ប្រញប់ រៀបចំទូក ដើម្បី ចាក់​ចេញ​ពីលើ កោះនេះរៀងៗខ្លួន។ ក្នុងពេលនេះមានតែ ក្តីស្រឡាញ់ មួយ ប៉ុណោ្ណះ ដែលមិន ព្រម​ចាក​​ចេញ។ វាចង់នៅលើកោះ​នេះ រហូត ដល់ដំណាក់កាលចុងក្រោយ។ នៅពេលដែល កោះ​នេះ លិច​​ជិ​ត​ផុត ក្តីស្រឡាញ់ ក៍សំរេចចិត្តហៅអោយគេជួយ។ នៅពេល នោះចំពេល​ដែល ភាព​ស្តុក​ស្តម្ភ​​ កំពុងអ៊ុំទូកដ៏ធំមួយឆ្លងកាត់តាមទីនោះ។ ឃើញ ដូច្នេះ ក្តីស្រឡាញ់ ក៏ស្រែក ថា ភាពស្តុកស្តម្ភ តើអ្នកអាច ជួយយកខ្ញុំចេញ ពីកោះនេះ បានទេ? ទេ…!​ ខ្ញុំមិនអាច ជួយ អ្នក បានទេ​ ព្រោះ​នៅលើ​ទូក​​​រប​ស់​​ខ្ញុំផ្ទុកពេញទៅដោយមាស​ពេជ្រជាច្រើន គ្មានកន្លែង ទំនេរ សំរាប់អ្នកទេ។ បន្ទាប់​មក ក្តីស្រឡាញ់ ក៏សំរេច​ចិត្តស្រែក ហៅ ភាពស្រស់ស្អាត ដែល កំពុង តែជិះទូក ដ៏ស្អាត មួយឆ្លង​​​កាត់អោយជួយ។ ទេ…! ខ្ញុំមិនអាច ជួយអ្នក បានទេ មើល ទៅខ្លួនអ្នកទទឹកហើយ​ប្រលាក់ ប្រឡួកទៀត វាធ្វើអោយ​គគ្រិច​និងខូចទូករបស់ខ្ញុំ ភាពស្រស់ស្អាត ឆ្លើយ។ ចំនែក សោកសៅ ក៏នៅក្បែរនោះដែរ ក្តី​ស្រឡាញ់​ ក៏ស្រែក​អោយជួយ បង សោកសៅ តើបងអាច អោយខ្ញុំ ទៅ ជា មួយ​បងផងបានទេ? ទេ…! ក្តីស្រឡាញ់ ខ្ញុំសោកណាស់ ខ្ញុំចង់ចង់នៅម្នាក់ឯង។ អារម្មណ៍រីករាយ ក៏ឆ្លងកាត់ទីនោះដែរ ប៉ុន្តែ​ដោយសាររវល់តែរីករាយពេក មិនបានលឺ ក្តី​ស្រឡាញ់ ស្រែកហៅ អោយ ជួយនោះ ទេ។ រំពេច​នោះមាន​សម្លេងមួយបន្លឺឡើង មកជាមួយខ្ញុំមក ក្តីស្រឡាញ់ ចាំខ្ញុំជួយ​ចម្លង​អ្នក ។ ក្តីស្រឡាញ់ សប្បាយ ​ចិត្តពេក ធ្វើអោយ នាង ភ្លេច សួរ ឈ្មោះ សប្បុរសជន នោះ។ ​ នៅ ពេល​ ដែល​ពួកគេមក​ដល់​ច្រាំង សប្បុរសជននោះ​ក៏ធ្វើដំណើរទៅផ្ទះគាត់បាត់។ ក្តី ស្រឡាញ់ ដឹងថា​ខ្លួន​ជំពាក់​គុណ​សប្បុរស​​នោះ​ នាងក៏ដើរ​ទៅសួរ ចំណេះដឹង ថា តើអ្ នក ដែល ជួយខ្ញុំនោះ គេជា​នរណ?… គាត់គឺ ពេល​​វេលា ចំណេះដឹង ឆ្លើយ។ ហេតុអ្វី ពេល វេលា ព្រមជួយខ្ញុំ ? ក្តីស្រឡាញ់ សួរ។ ចំណេះដឹង ឆ្លើយ ព្រោះមានតែ ពេលវេលា ទេទើបដឹងថា ក្តីស្រឡាញ់ មាន​តំល្លៃ​ធំធេង​ប៉ុណ្ណា។

 

ជូបអតិថិជនដែលមាន​ឥរិយាបថ អវិជ្ជមាន ត្រូវធ្វើបែបណា??

មនុស្សម្នាក់ៗ​តែងតែមាន​ចរិកឫកពារ ផ្សែងៗគ្នា​ អ្នកខ្លះស្លូតបូត រមទម្យ អ្នកខ្លះទៀត​ក្រមិចក្រមើម អ្នកខ្លះ​កាច់ ហើយអ្នកខ្លះទៀតក៏ជាមនុស្សឆាប់​ខឹង កុំគួនក្នុងចិត្តជាដើម។ មនុស្សគ្រប់រូប មិនថាគេ​មិនរូបខ្ញុំនោះទេ តែងតែចង់ជួប​មនុស្ស​​ដែលមាន ចរិកលក្ខណៈ ចរិយាមារយាទ​ល្អ ហើយមិន​ចង់ជួប​បុគ្គលណា​ ដែលមាន​ឥរិយាបថ​អវិជ្ជមាននោះទេ។ ព្រោះ​​នាំអោយ​អ្នក ឈឺក្បាល​ វិលមុខ​ទាំងធ្វើអោយយើង​ មានអារម្មណ៏មិនល្អផងដែល ជា​ពិសេស​​​គឺនៅកន្លែងធ្វើការ វាកាន់តែ​ធ្វើអោយយើង​​មានអារម្មណ៏​ធុញថប់នឹង តាន់តឹង​ចំពោះការងារ។ 

យ៉ាងណាមិញ ប្រសិន​បើអ្នក​មិនហ៊ាន ប្រឈមមុខ ហើយគិចវេច ចេញពី​មនុស្ស​ទាំងអស់​នេះ​ អ្នកនឹងបាត់បង់​ឪកាសជាច្រើន ដូច​ជាឪកាសការងារ ឫក៏លាភ​សការៈផ្សែងៗ ជាដើម ហើយ​អ្នក​ ក៏នឹងក្លាយទៅជាមនុស្សកំសាក ហើយនឹងធ្វើអោយអ្នក​ចុះញ៉ម​អ្នក​ដ៏ទៃរហូត។ ពាក្យ​ខ្មែរយើង​មួយ​ឃ្លាថា៖ ធ្វើជាជ្រួក​កុំខ្លាច​ ទឹកក្តៅ បើអ្នកព្រមចុះចាញ់ ហើយមិនព្រម​រិះរក​ដំណោះស្រាយ អ្នកនឹងបង់ប្រយោជន៏​នៃការប្រស្រ័យទាក់ទង់ជាមួយ​មនុស្សនៅ​ក្នុងសង្គម។ 

ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់​នូវពេល​ផ្លាស់ប្តូលការងារមកកាន់ផ្នែកជាអ្នកបំរើរសេវាកម្ម ខ្ញុំបានជួប​នឹង​មាន​បទពិសោធន៏​ជាច្រើន​ ជាមួយ​នឹងការជួបមនុស្ស​ដែលមានចិរិក ឫកពារផ្សែងៗគ្នា។ មាន​ទាំង​​​ស្លូត​មានទាំងកាច់ នឹងមានទាំងផ្អែមល្ហែម មានពេលខ្លះទៀតក៏ធ្លាប់​ត្រូវបាន អតិថិជន​ជេរ​ជា​ញឹកញប់ ផងដែរ។ ការជេររបស់អតិថិជនមិនមានអីប្លែកនោះទេ។ 

«អតិថិជនជេរជារឿងមួយដែលសប្បាយចិត្តបំផុត ក្នុងជិវិតជាអ្នកបំរើរសេវាកម្ម‍‍»

មនុស្សជេរគឺជេរ មិនដួលទេ តែអ្វីដែលធ្វើអោយយើងដួលនោះ គឺចិត្តចុះញ៉ម ចិត្តចុះចាញ់របស់​អ្នក​ទេ ដែលជាអ្នកធ្វើអោយអ្នកបរាជ័យ។  ពេលជួបមនុស្ស​ដែលមានភាពអវិជ្ជមានបែបនេះ ប្រាកដ​ណាស់ថាអ្នក​ នឹងមានភាពខ្មាស់គេ ភាពខ្មាស់គេនេះឯង ដែលអាចនាំអ្នកអោយ យកឈ្នះលើចិត្ត មនុស្សទាំងនោះបាន។

តើអ្នកដោយស្រាយបែបណាពេលជួបអតិថិជន​ ជេរអ្នក ឫជួបមនុស្សដែលមានឥរិយាបថ​បែប​អវិជ្ជមាន?

មានពេលមួយនោះ......ខ្ញុំបានទៅជួយដោះស្រាយ​បញ្ហា Internet អត់ដំណើរការជួន អតិតថិជន​ម្នាក់ ជាជនជាតិ ជប៉ុន។ គ្រាន់តែបើទ្វាភ្លាម មិនទាន់ទាំងបាននិយាយរាក់ទាក់ ស្វាគមន៏គាត់ផង អតិថិជនរូបនោះ​បាន ជេរខ្លាំងៗ​មកកាន់ខ្ញុំបានទៅហើយ ពេលនោះ​ខ្ញុំ​ស្ទើតែមិនដឹងចាប់អី ធ្វើអី គឺមានតែ​ម្យ៉ាងគឺ ញញឹមៗទទួលស្តាប់​ការ ស្តីបន្ទោស​របស់គាត់តែប៉ុណ្ណោះ។

ធ្វើជាមនុស្ស​ដែលចេះស្តាប់​ពាក្យជេរ ចេះស្តាប់ពាក្យស្តីបន្ទោសក៏មាន ន័យ​ដែល​ក្នុងជិវិតជាអ្នកបំរើរសេវាកម្ម​។ ចិត្តអំណត់ ភាពញញឹមញញ៉ែម គឺពិតជាអាចប្រែស្ថានភាពបាន។

  • ៤ចំណុះខាងក្រោមនេះអាចធ្វើអោយអ្នកដោះស្រាយជាមួយ​មនុស្ស​ដែលមាន​ឥរិយាបថអវិជ្ជមានបាន។

១. កុំព្យាយាម​យកចិត្តទុកដាក់លើរឿង​ឥរិយាបថ​អវិជ្ជមាន​របស់ពួកគេ  ជារឿងផ្ទាល់ខ្លួន​ ពីព្រោះ​ឥរិយាបថ​ទាំងនោះ គឺគ្រាន់​តែជាឥរិយាបថអាក្រាក់​ដែលជះឥទ្ធិពលទៅមនុស្ស​ភាគច្រើន​មានទំនាក់ទំនងជាមួយគេតែប៉ុណ្ណោះ។ 

២. កុំព្យាយាម​រំងាប់​កំហឹង​ឥរិយាបថ​របស់ពួកគេ ព្រោះពួកគេ​ជាមនុស្សដែល​តែងតែ​បញ្ចេញ​បែបនេះ ជាប្រចាំ​ទៅហើយ។ 

៣. កុំព្យាយាម​ធ្វើការប្រឆាំង​ត្រឡប់ទៅវិញ ពីព្រោះ​ពូកគេមានឧបនិស្ស័យដូច្នោះទៅហើយ។ 

៤. កុំព្យាយាមផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថ​របស់ ពួកគេពីព្រោះអ្វី ដែលអ្នក​អាចធ្វើបាននោះ គឹត្រឹមតែផ្លាស់ប្តូរការឆ្លើយ​តប​ របស់អ្នកទៅកាន់​តែប៉ុណ្ណោះ។ 



 

 

 

សំដីមាស.....

១.​ ពុលស្រា វង្វេងភ្លេចស្មារតី  ពុលស្រី វង្វេងភ្លេចភរិយា  ពុលល្បែងពាលា វង្វេង​ភ្លេចកិច្ចការ ពុលដុល្លា វង្វេងភ្លេចអ្នកក្រតូចតាច  ពុលអំណាច វង្វេងមិនខ្លាចច្បាប់។

២. អ្នកចេះ​ពី​រៀន​​មាន​​ក្បួន​ការ​ពារ​ខុស​ ជន​ពាល​គ្មានរៀន​​អ្វី​ទាំង​អស់​ អាង​តែជម្លោះ​​ កម្លាំង​បាយ ។​ ជន​ពាល​មាន​អំណាច​ កាន់​ចិត្ត​កាច​គ្មានស្រ​ណោះ​​ស្តាយ​​ ទោះ​ជា​បាត់បង់​​ទាំង​ជាតិ​ម្តាយ​​មាតុ​ប្រទេស ​ក៏​មិន​​ខ្វល់​ដែរ​ពី​អនាគត ឲ្យ​តែ​ពាល​រក្សាបាន​អំ​ណាច ។

៣. កុំខឹងពេលក្រ  កុំល្អពេលមាន កុំប្តឹងពេលគ្មាន កុំហ៊ានពេលអត់ កុំជ្រើមពេល​ជ្រូល កុំ​ឈួលពេល​ព្រាត់ កុំ​ក្បត់​ពេលខ្សត់​ កុំស្បថពេលទាល់។  

៤. ទូកអាចលិចបានដោយសាររន្ធតូចៗ  ដែលធ្លុះធ្លាយ ឯប្រទេសមួយអាចលិចលង់​បានដោយ​សារប្រជាពលរដ្ខ​ម្នាក់ៗ នាំគ្នា​សង្ងំដេកយកតែសុខរៀងៗខ្លួន។ 

៥. នគរ​ថ្កើងប្លែក សប្បាយតែភ្នែក ក្នុង​ចិត្ត​រងកម្ម កូន​ប្រុស​បណ្តាច់ កុំភ្លេច​បណ្តាំ កប្បាស​សូត្រ​ថ្នាំ ត្រីមាំងលែងថោក ។ ដូងស្លា​អំពៅ អំបិល​ស្ករ​ស្រូវ មាន​ទៅមានមក មាន​ចុះ​មានឡើង រាស្រ្ត​យើងល្មមរក ល្ម​មរេលៃលក គួរយកគួរខាន។ 

៦. ការរកឃើញដ៏អស្ចារ្យ គឺការរកឃើញ ផាពល្ងង់ របស់ខ្លួន ព្រោះវាជារបំាង​នៃចំណេះដឹង។ 

៧. ខ្ញុំសុខចិត្ត ស្តាប់គេជេ ក៏មិន​ចង់ស្តាប់​អ្នកនិយាយ ផ្អែមល្ហែម ធ្វើពុត​ជាមនុស្សល្អដែល -ឆាវឆាវ 

 

«តើមនុស្សចិត្តក្លាហាន និង មនុស្សល្ងង់ មានលក្ខណះស្រដៀងគ្នា ដែរ​រឺទេ?»

ចម្លើយ របស់ ពិជ័យសង្គ្រាម គឺមានដូចខាងក្រោមនេះ ដែលវាគ្រាន់តែជាជ្រុងមួយ នៃ គំនិតទាំងឡាយតែប៉ុណ្ណោះ ៖

១. មនុស្សចិត្តក្លាហាន៖ តាមដែល អារីស្តូត គាត់យកសម្តីរបស់គ្រូគាត់ គឺ សូក្រាត មកបង្រៀនទស្សនៈវិជ្ជាខាងសង្គ្រាមថ្វាយ ព្រះអង្គម្ចាស់ អាឡិចហ្សង់ ដែលជាសិស្សរបស់គាត់នោះ មានជាសេចក្តីថា « ... ភាពក្លាហាន ជាវិទ្យាសាស្ត្រ ... »។

២. មនុស្សល្ងង់៖ មិនមានវិទ្យាសាស្ត្រក្នុងខ្លួន ឬ មានតិចតួច ដែលគេមិនរាប់ថាមាន។ មនុស្សល្ងង់ ភាគច្រើនតែធ្វើតាមសភាវគតិ បើគាត់ធ្វើតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ ក៏ដោយសារ សភាវគតិ នៃ ការធ្វើតាមគេ ឬ តាមការបញ្ជា ឬ ព្រោះផលប្រយោជន៍តែប៉ុណ្ណោះ។

ដោយសារ សភាវគតិ មនុស្ស «ហ៊ាន» ធ្វើអ្វីមួយតាមទម្លាប់ពីធម្មជាតិកំណើត តែដោយសារ វិទ្យាសាស្ត្រ ចេះគិតគូរ អំពី គុណសម្បត្តិ និង គុណវិបត្តិ ឬ បរាជ័យ និង ជោគជ័យ ឬ ស្គាលខ្លួនឯង និង ស្គាល់ដៃគូប្រជែង នាំឲ្យមនុស្សបណ្តុះ «សេចក្តីក្លាហាន» ទោះជាដឹងខ្លួនឬ មិនដឹងខ្លួនថា គេបានធ្វើតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រក៏ដោយ។ មេទ័ព ត្រូវចេះបណ្តុះសេចក្តីក្លាហានឲ្យមានក្នុងខ្លួនកូនទាហាន តាមនយោបាយរបស់ខ្លួន (នយោបាយ ក៏ជាវិទ្យាសាស្ត្រដែរ)។

សេចក្តីក្លាហាន ធ្វើឲ្យមនុស្ស «ហ៊ាន» ដោយ គិតគូរតាមបែបវិទ្យាសាស្ត្រ។

សភាវគិត ក៏ធ្វើឲ្យមនុស្ស «ហ៊ាន» ដែរ។ ការដែលគេ «ហ៊ាន» វានាំដល់ការប្រកួតប្រជែង ឬ ការប្រយុទ្ធ។

បើនិយាយមួយបែបទៀត៖​ គេតែងនិយាយថា៖ សត្វខ្លា «ហ៊ាន» ខាំសម្លាប់មនុស្ស។

គេតែងនិយាយថា៖ មនុស្សស្រវឹង «ហ៊ាន» និយាយពីអាថ៌កំបាំងរបស់ខ្លួន។

គេតែងនិយាយថា៖ វីរបុរស មានភាពក្លាហាន ដោះស្រាយបញ្ហា ចូលប្រយុទ្ធ ដណ្តើមយកជ័យ។

 

 

សំរងអត្ថបទខ្លីៗ